Heermoes, Equisetum arvense

Pracht of plaag

Heermoes is een teken dat er verdichte aardlagen en disbalans van mineralen in de grond aanwezig is. Heermoes is in staat om dat op te heffen. De plant is daarop ingesteld in de loop der evolutie. Ze behoren tot een oude plantengroep van de paardenstaarten die miljoenen jaren hebben overleefd. Ze groeien in een voor andere planten “onleefbare” niche en zorgen door hun groeiwijze voor een herverdeling van mineralen waar andere organismen baat bij hebben of van profiteren. Door die mineralen te herverdelen en ragfijne kanaaltjes in de grond te maken ontstaat er  na verloop van tijd een beter bodemklimaat voor kritischer soorten zoals bloemplanten.

In een tuin vinden mensen ze vaak heel lastig, of niet mooi. Vaak wordt er gevraagd hoe ze te bestrijden. Nu laten veel planten zich niet makkelijk “bestrijden”. In de natuur zijn ze gewend om problemen te weerstaan, zoals begrazing door heel veel opvreters, van micro organismen, via luizen, rupsen, sprinkhanen, muizen tot aan runderen en andere grote grazers. De mens denkt vaak in technologische oplossingen zoals uitgraven of bestrijden door kunstmatige bestrijdingsmiddelen. Dat werkt vaak niet voor honderd procent of, met gemaakte bestrijdingsmiddelen, dood het veel meer dan het ongewenste gewas. Je zult er, met respect voor alles wat leeft, mee moeten leren leven. Zo ook met paardenstaarten zoals heermoes.

Door ze regelmatig uit te trekken bevorder je in eerste instantie hun hergroei maar door de mineralen terug te geven, het blad te te laten liggen, te composteren of er “thee” van te maken en terug te brengen, wordt groeikracht van de plant minder, zorgen de dode wortels voor verbindingskanaaltjes en nemen andere planten het over. De mineralen kun je ook herverdelen door gesteentemeel of grid toe te voegen. Lava en basalt meel of grid bijvoorbeeld. Lava bevat ook kalk. Er is geen snelle methode maar je kunt ook leren de planten te accepteren. Ze horen er gewoon bij en een beetje grazen doet wonderen. Zoals het ook in het wild gebeurt. Het is een tussenfase. Niets in de natuur is voor altijd. Het verandert continu.

Door te beschouwen en te relativeren maak je het voor je zelf een stuk makkelijker…